Czternasty dzień czwartego odcinka: w Orthez, festyn (F)

Niedziela

Dzień odpoczynku, dzień powrotu. Śniadanko jem z pielgrzymem z Austrii, kilka lat ode mnie starszym, napawa to nadzieją na przyszłość. Imię ma jakieś takie germańskie, na W. Mówi, że już raz przeszedł Camino. Chapeau bas.

A na rynku festyn! Orkiestra dęta, zabawy piknikowe z dziećmi.
Zamawiam jakieś specialite lokalne, pół butelki czerwonego wina domowego dostaję do popicia.
Czuję się, jakby festyn był na moją cześć, w nagrodę za wytrwałość. Etap czwarty się kończy.
Z orkiestrą dętą.

Orthez je i pije	Orthez śpiewa
Orthez bawi się	Orthez orkiestruje
Orthez mnie wita!

===============

Orthez je i pije	Orthez śpiewa
Orthez bawi się	Orthez orkiestruje
Orthez mnie wita

Widzę kartkę z wierszem w jakimś języku obcym. To oksytański, prawdopodobnie wersja gaskońska. Orthez (Ortes) leży w Gaskonii. Słowo “amor” jest niewątpliwie zrozumiałe.
Wsiadam na rowerek – cóż za przyjemność bez bagażu! – i robię rundkę po mieście, zachodzę do kościoła, nie widzę jakichś specjalnych osobliwości. Wielki fresk przedstawiający legendę św. Dionizego.
W biurze turystycznym dowiaduję się jak wyjechać do miejsca, gdzie zatrzymuje się autobus długodystansowy.
Ostatnie spojrzenia na Hotel pod Księżycem.

Z tekturą pozyskaną z kartonowych pudeł, wyjeżdżam z miasta, wzdłuż rzeki. Wiatr dość silny, pudła przeszkadzają.
Na moście coś szczególnego: porozwieszane śpioszki! Wiele z nich podpisane imionami. Domyślam się, że lokalnym zwyczajem, kiedy niemowlę osiągnie pewien wiek (roczek?), jego śpioszki lądują na moście.

Docieram do wjazdu na autostradę, A8. Jakiś duży autobus jedzie naprzeciw, kierowca daje mi znaki, że na autostradę nie wjadę. Sympatyczne, ale nie wie jaki mam plan.
Rozkładam rower, wkładam do torby, uszczelniam tekturą. Operacja trwa ponad godzinę.
Zmierzcha się.
Jestem gotów do odjazdu. Na przejściu pusto, ruch minimalny. Mój autobus ma przyjechać z Hiszpanii za kilka godzin, o 3 rano. Kilka godzin czekania, da się żyć, w budyneczku rogatki jest toaleta.
Zjadam jakieś rezerwy. Lekki deszczyk, ale jestem pod dachem.

Dziś przepedałowałem 3,8 km. Od startu 3005 km, w tym pociągiem 158 km, samochodem 33 km. Do Santiago jeszcze 791 km: najkrótsza droga liczona według GoogleMaps, pieszo.