Archiwum kategorii: Uncategorized

Dzisiaj już naprawdę na luzie. Znowu do centrum, jeszcze raz dokoła katedry. Potem do parku. Z tego punktu robią najczęściej oglądane zdjęcia pocztówkowe. W parku statuy “Dwóch Marii”, Dos Marias – prostych mieszkanek Santiago, które podczas obyczajowej ciemności, w latach … Czytaj dalej →

Niedziela. Nie mam już roweru, autobusem do miasta. Włóczę się po sklepach, kupuję pamiątki. Jest ich masa, ale nie ma wrażenia wszechogarniającego kiczu, jak np. w Fatimie. Obchodzę kilkukrotnie katedrę. Wszystko aż kapie od historii. Element celtycko-kantabryjski w postaci dudarza. … Czytaj dalej →

Znaną już drogą z powrotem do SdC. W Negreira filmuję pomnik, strasznie symboliczny, ale doskonale zrozumiały. Mężczyzna z węzełkiem na ramieniu odchodzi od domu, zostawia żonę z małym dzieckiem, nastoletni chłopiec próbuje go zatrzymać. Mężczyzna odchodzi, ale jego nogi, jak … Czytaj dalej →

Piątek. Z albergue do Mar piękny widok na morze, nieczuli na to robotnicy wykonujący jakiś remont obok wystawili bigbagi z gruzem przed okna. Angielscy pielgrzymi ulokowali się na fotelach w saloniku/jadalni i patrzą na morze i bigbagi. Jestem przekonany, że … Czytaj dalej →

Czwartek. Fajna pogoda, słońce od rana. Kolejne wsie z horreos, bezsensowne lasy eukaliptusowe. Na górach turbiny powietrzne łapiące wiatr z zachodu. Zdecydowanie mniej pielgrzymów, w tej części widać też ludzi, którzy wracają. Widać w pewnym momencie błękitne morze. Fisterra, miejscowość … Czytaj dalej →

Środa. Świt, jeszcze ciemno, koszarowe albergue na Górze Gozo. Ostatnie kilka kilometrów postanowiłem przebyć na nóżkach prowadząc rower. Kręcę z tego filmik, który wstawię jako timelapse. Idę szlakiem, którym przez ponad dziesięć wieków szli inni. Miasto powstało, żyło i w … Czytaj dalej →

Wtorek. Z Arzúa szosą N-547, po kilku kilometrach ostro w prawo w kierunku wsi A Peroxa, a potem laski, drobne wsie. Po półtorej godzinie we wsi Salceda (42,925392°, -8,284922°) tablica “Wilhelm Watt, Pielgrzym, Dotknął Boga w wieku 69 lat, o … Czytaj dalej →

Poniedziałek. Najfajniejsze na Camino są świty, kiedy dzień jeszcze wiele obiecuje. Oczywiście, jeśli akurat nie pada. Mam szczęście, bo nie padało właściwie ani razu. Wydostaje się z miasteczka i równolegle do pieszej ścieżki mknę moją ulubioną szosą LU-633, mijając hórreos. … Czytaj dalej →

Niedziela. I znowu chłodny świt, ciemno, jak najszybciej do szosy przez wieś z domami o dachach pokrytych łupkiem i w dół. Za chwilę będzie znowu w górę. Camino dla pieszych idzie bokami, żałuję, że jadę na kołach, ale szosa ma … Czytaj dalej →

Sobota. Z albergue municypalnego raniutko kilka kilometrów do Villafranca del Bierzo. Teren już mocno pofalowany, w miasteczku zamek i w dość głębokiej dolinie rzeka Burbia, widać na dole pielgrzymów zażywających słońca i chłodnej wody na nogi. Kilka mostów na rzece, … Czytaj dalej →