Piątek.

Nad ranem przekraczam granicę prowincji Nawarra i La Rioja. Rioja to najlepsze wina hiszpańskie i wkrótce docieram do Logrono.

Rzeka Ebro, kolejne mityczne dla Polaka miejsce: “Nad Ebro fale goniąc spojrzeniem młoda Cyganka siedziała”. Taki tandetny walczyk, każdy go zna. “Nasza armia przeszła Ebro, ay Carmela, ay Carmela..” pieśń Dąbrowszczaków. Z tym, że te wydarzenia miały miejsce chyba gdzieś nad górnym Ebro, a tu jest dolne, szerokie…



Mijam konkatedrę i dojeżdżam pomalutku do kościoła Santiago el Real, na placyku obok na płytach chodnikowych naniesione rysunki do gry w gęś. Taka gra planszowa, gdzie rzucamy kostką, posuwamy się po kolejnych polach, a pola są dobre i złe. Tu rysunki nawiązują do Camino, a kostkami rzucić się nie da.
Na bocznej ścianie kościoła, wysoko, rzeźba przedstawiająca św. Jakuba w postaci Zabójcy Maurów, Matamoros, taka hiszpańska mitologia. Santiago jak Santiago, ale po wierzchowcu widać, że to zdecydowanie ogier.
Na ulicy Duques de Najera kupuję pedał prawy, który zgrzyta, i po kwadransie wyjeżdżam z sympatycznej stolicy prowincji La Rioja.
Za miastem wkrótce rekreacyjne miejsce, park La Grajera. Kawałek wody, sporo ludzi, śmieszny pielgrzym z psem z sakwami.

Miasteczko Navarrete, nagle na głównej ulicy widzę procesję, trochę dziwną, bo bez żadnego księdza. Sami mieszkańcy niosą feretron ze świętym. Błysk przypomnienia z odległego dzieciństwa. Taka sama figura była w kościele w moim rodzinnym miasteczku. Takie samo kuse ubranko, z siedemnastego wieku, pewnie wtedy stworzono figurę. Święty niesie szpadel. To Izydor Oracz.

Procesja w Navarrete
Kiedy procesja już przeszła, wchodzę do parafialnego kościoła, figura już chyba ustawiona. Dostaję po oczach niewiarygodną ilością złota na ołtarzach. Za chwilę światło gaśnie.
Krótka przerwa w miasteczku na wzgórzu i dalej. Na polnej drodze mijam pielgrzymów, w pewnej chwili słyszę ojczystą mowę. Gwałtownie hamuję. Małżeństwo ze Śląska bohatersko wędruje na nóżkach. Zamieniamy parę sympatycznych słów. Buen Camino!

Docieram do Nájera, w jednym i drugim albergue już nie ma miejsc. Ląduję w pensjonacie za 20Eur. Troszkę wyższy standard. Na jednym z łóżek leży pan w moim wieku, Francuz. Nie jest pewien, czy będzie jechał dalej, wieje silny wiatr i dokucza mu serce.
Nad Nájera czerwone skały, w których mnóstwo otworów, służących gołębiom.
Map of the route “Szósty dzień piątego odcinka – Rioja, z Torres Del Rio do Nájera (E)”: 51,908 m, 748 m of climbing and 718 m of descent, elevation between 369 m and 665 m, time 23:56:56. It starts at 42.55247, -2.27159 and ends at 42.41831, -2.73475 (latitude, longitude).

Dziś przepedałowałem 52 km. Od startu 3312 km, w tym pociągiem 158 km, samochodem 33 km. Do Santiago jeszcze 549 km: najkrótsza droga liczona według GoogleMaps, pieszo.











