Archiwum kategorii: Uncategorized

Wtorek. Jeszcze dość ciemno, świt. W albergue poruszenie, wszyscy na nogach. Za kilka euro wykupuję opcję przewiezienia mojego bagażu tj. sakw na drugą stronę przełęczy. Ma to sens, bo rower i tak muszę przepchnąć, nie mam zamiaru kręcić pod górę. … Czytaj dalej →

Poniedziałek. Skoro świt Claire leci do roboty, dzieci do szkoły. Lekka mgiełka na wzgórzach, wyruszam też. Mijam kolejne wsie i miasteczka o przedziwnych nazwach. Najbardziej sympatyczne powtarzające się słowo to “Nagusia”, które chyba odpowiada hiszpańskiemu “Mayor”, czyli “Główna” (np. ulica). … Czytaj dalej →

Niedziela. Zjazd z autostrady do Orthez. Wysiadam z bagażem na moich ulubionych rogatkach. Składam rower, trwa to ponad dwie godziny, ale ogarnia mnie miłe podniecenie związane z początkiem ostatniego etapu.Świta, ruszam w kierunku Orthez, ale przed rzeką skręcam i kieruję … Czytaj dalej →

Ostatni odcinek. Tym razem wykupiłem przejazd Eurolinesami do Orthez, odjazd przed południem. Daleka strasznie droga, przemierzam ją kolejny raz. Zasadniczo idę spać, kilka postojów, nawet ich nie zauważam, w Dijon przejeżdżam pod oknem moich drogich Th., następnego dnia popołudniu, Rodan. … Czytaj dalej →

Na punkcie pobierania opłat przy zjeździe 8 z autostrady E80, Pyreneenne, “Pirenejki”. Autobus mój ma przyjechać z Hiszpanii o 3 rano. Rower rozłożyłem na części i zapakowałem w torbę. Teraz wiadomo, po co wiozłem ją tyle setek kilometrów. Pusto, niewielki … Czytaj dalej →

Niedziela Dzień odpoczynku, dzień powrotu. Śniadanko jem z pielgrzymem z Austrii, kilka lat ode mnie starszym, napawa to nadzieją na przyszłość. Imię ma jakieś takie germańskie, na W. Mówi, że już raz przeszedł Camino. Chapeau bas. A na rynku festyn! … Czytaj dalej →

Sobota Po śniadanku w dość komfortowych warunkach w gite w Mont Marsan żegnam się z kolegą pielgrzymem, który wędruje pieszo (znowu Holender!!! A może Belg?), jakoś wydostaję się z miasta i jadę dalej w nowych butach, trochę za dużych. Po … Czytaj dalej →

Ruszam do Mont de Marsan. Wjeżdżam na płaskie równe Landy. Bardzo płaskie. Rozpędzony mijam pola, laski, płasko, równo, łatwo. Można skupić się na medytacji rowerowej, bo nawet samochodów wiele nie ma. Wysoka agrokultura, deszczownie, ale też ukryte przez przechodniem/rowerzystą wojskowe … Czytaj dalej →

Sylvie maluje na odwrocie jakiegoś kwitu trasę wyjazdu z Chateau. Nie jest to pozbawione słuszności, bo drogę pomiędzy winnicami łatwo zgubić. Żegnam się z gospodynią i ruszam w kierunku miasteczka Pellegrue. Dołączam z powrotem do Camino. Na ryneczku w Pellegrue … Czytaj dalej →

Raniutko biegnę obejrzeć katedrę, posąg św. Jakuba oczywiście i ruszam dalej. Po kilku minutach słyszę strzał – pękła przednia opona. Ogromne szczęście w nieszczęściu, że stało to się mieście. Pytam obywateli Perigueux o sklep/warsztat rowerowy, otrzymuję sprzeczne informacje, jak zwykle. … Czytaj dalej →